Γράφει η Πετρούλα Κωστίδου

Οι περισσότεροι πιστεύουν πως για την κατάσταση της χώρας ευθύνονται ορισμένοι πολιτικοί, δημοσιογράφοι, τραπεζίτες, και άλλοι «μπαμπούλες» της ελληνικής ελίτ.

 Ναι, οι περισσότεροι σκέφτονται ακόμη με όρους Δημοτικού. Εστιάζουν στο δέντρο και χάνουν το δάσος. Και το δάσος είναι ο λαός.

Αν η πλειοψηφία των πολιτών βρισκότανε σε θέση εξουσίας θα είχε παρόμοια συμπεριφορά με τους τωρινούς εξουσιαστές. Η κάθε κυβέρνηση είναι μία μικρογραφία του ίδιου του λαού.

Ο κατεργάρης πολιτικός βρίσκεται μέσα σε όλους μας στον έναν ή στον άλλο βαθμό. Η εξουσία δεν “χαλάει” τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου, τον αποκαλύπτει.

Ώρα να αντιληφθούμε κάτι που δεν θα μας αρέσει: Για την κατάσταση μιας χώρας ευθύνεται η συλλογική συνείδηση του λαού της.

Οι πιο πολλοί άνθρωποι στην χώρα μας υιοθετούν μία εγωιστική συνείδηση και μέσα από αυτήν αναδύονται τα πρόσωπα που κατέχουν την εξουσία.

Εσύ υιοθετείς μία εγωιστική ή μία ανιδιοτελή συνείδηση ;

Μέσα μας υπάρχει και ο ανιδιοτελής ανθρωπιστής και ο εγωιστής πολιτικός . Εμείς αποφασίζουμε ποιον θα βγάλουμε στην επιφάνεια.

 

Η ανθρώπινη φύση είναι απεριόριστη. Τα ‘χει όλα μέσα. Εσύ θα επιλέξεις πως θα ορίσεις τον Εαυτό σου.

Έφτασε η ώρα να αναρωτηθείς ξανά: ΠΟΙΟΣ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ.

Εγώ προσωπικά προσπαθώ να συνδυάζω εγωισμό και ανιδιοτέλεια στις ίδιες δόσεις. Κάθε φορά που παίρνω  γεμίζει η τσέπη μου, κάθε φορά που δίνω γεμίζει η ψυχή μου.

 

Οι περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν να βγάζουν στην επιφάνεια μόνο τον εγωιστικό εαυτό τους. Τα κρίνουν όλα μονάχα με γνώμονα το προσωπικό τους συμφέρον.

Η συμφεροντολογική ηθική των περισσότερων ανθρώπων δημιουργεί  με την σειρά της  συμφεροντολογικές κυβερνήσεις, όπως και το αντίστροφο. Είναι ένας φαύλος κύκλος που ταΐζει τον εαυτό του.

Δεν μπορείς να κατηγορήσεις το χ πολιτικό για εγωιστικές και συμφεροντολογικές συμπεριφορές όταν εσύ κάνεις το ίδιο όποτε βρεις ευκαιρία.

 

Τι, δεν κάνεις το ίδιο ;

 

Άστα αυτά...

 

Με τον εαυτό σου τουλάχιστον να είσαι ειλικρινής.

  • Πάντα αγοράζεις και πουλάς σύμφωνα με τους νόμους ; 

  • Θα έδινες μια θέση εργασίας στο παιδί σου ή στον άνθρωπο που αγαπάς, αν ήξερες ότι την θα την στερούσες από κάποιον που έχει περισσότερα πτυχία για την ίδια θέση ;

  • Βοηθάς όποτε μπορείς χωρίς να περιμένεις κάτι σε αντάλλαγμα ;

 Δεν νομίζω να χρειάζεται να πω περισσότερα. Αν υιοθετείς εγωιστική αντίληψη, όση εξουσία θα σου δοθεί τόσο θα τη καταχραστείς. Ένας θείος μου μπακάλης  που  «κλέβει» μισό ευρώ  βάζοντας διακριτικά το δάχτυλο του πάνω στην ζυγαριά, αν ήταν σε θέση υπουργού θα έφευγε φορτωμένος με μισό εκατομμύριο.

Τη «λαμογιά» δεν την κάνει μόνο το μέγεθος τέτοια, απλά το μέγεθός της φτάνει ως εκεί που φτάνεις.

Εσύ είσαι το Συστήμα, εσύ το τροφοδοτείς, εσύ το δημιουργείς. Αν «κλέβεις» θα δημιουργήσεις ένα σύστημα που σε «κλέβει».

 

Σκέψου πως το κράτος είναι ο εαυτός σου σε μεγέθυνση.  Αν θες να αλλάξεις την κατάσταση πρέπει να αλλάξεις τον εαυτό σου. Δηλαδή τον τρόπο που σκέφτεσαι.

 

Να επαναπροσδιορίσεις ποιος θέλεις να είσαι σε σχέση με αυτό που συμβαίνει γύρω σου.

Αν κάναμε ένα άλμα από τον εγωισμό στον ανιδιοτέλεια θα αλλάζαμε την ζωή μας και την κατάσταση της χώρας μας με συνοπτικές διαδικασίες.

Το να είσαι ανιδιοτελής δεν σημαίνει πως πρέπει να παρατήσεις το «εγώ» σου. Αν δεν αγαπήσεις τον εαυτό σου δεν μπορείς να αγαπήσεις κανέναν έξω από εσένα.

 

Μα μόλις καλύψεις τις δικές σου ανάγκες, μπορείς να ζήσεις με έστω και ένα ευρώ λιγότερο για να μπορέσει και κάποιος άλλος απλά να ζήσει.

Αυτό που δεν καταλαβαίνουμε είναι πως δεν χρειάζεται αλλαγή κυβέρνησης, αλλά αλλαγή συνείδησης. Έπειτα ότι και αν χρειαστεί, θα ακολουθήσει.

Το πρώτο λοιπόν που μπορούμε να κάνουμε αν θέλουμε να αλλάξουμε την κατάσταση είναι να παραδεχτούμε και να εντοπίσουμε τις εγωιστικές μας αντιλήψεις. Αν δε τις εντοπίσουμε δεν θα τις αντιμετωπίσουμε.

 

Η άρνηση ενός πράγματος σημαίνει την αναδημιουργία του. Η αποδοχή ενός πράγματος σου δίνει τον έλεγχο του. Δεν μπορείς να ελέγξεις αυτό που αρνείσαι, γιατί έχεις πει ότι δεν υπάρχει.

Οι περισσότεροι πιθανώς να μην θέλουν να παραδεχτούν ότι το πρόβλημα της χώρας, ξεκινάει ακριβώς εκεί που ξεκινάει και η λύση του: με τον καθένα από εμάς. Μα έλλειψη αποδοχής είναι αυτή που μας κρατάει πίσω.

Ίσως να σου φανεί κλισέ αν κλείσω το άρθρο με το “ γίνε η αλλαγή που θες να δεις ”, αλλά έτσι ακριβώς θα κλείσω: Γίνε η αλλαγή που θες να δεις – αλλιώς δεν θα την δεις.

 

Τόσο απλά.

 

Пηγές

Ο άνθρωπος και τα σύμβολα του. Carl Jung

Συζήτηση με το Θεό 2. Neal Donald Walsch

Διαδικτυακές : 

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15250790

https://www.psychologytoday.com/blog/cutting-edge-leadership/201104/why-the-world-tolerates-corrupt-and-dangerous-leaders

Μοιραστείτε το άρθρο !

Επιστροφή 

 

Εγωιστική συνείδηση: Κάνουμε ειρήνη από επειδή φοβόμαστε τον πόλεμο.

Ανιδιοτελής συνείδηση: Κάνουμε ειρήνη γιατί αγαπάμε και σεβόμαστε τους ανθρώπους.

 

Εγωιστική συνείδηση: Είμαστε μισαλλόδοξοι, επιθετικά θρησκόληπτοι ή επιθετικά άθεοι, ρατσιστές κτλ.

Ανιδιοτελής συνείδηση: Δεν ανήκουμε σε κανένα άκρο και τιμάμε την διαφορετικότητα. 

Εγωιστική συνείδηση: Αυτό που κρατάει σε συνοχή την κοινωνία είναι οι νόμοι και o φόβος της τιμωρίας αν τους παραβούμε.

Ανιδιοτελής συνείδηση: Αυτό που κρατάει σε συνοχή την κοινωνία είναι η κατάλληλη παιδεία και η αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών.

Εγωιστική συνείδηση : Η φύση διαιρεί και διαχωρίζει τους ανθρώπους και τους προτρέπει να αλληλοσυγκρουστούν ώστε να ευημερήσουν οι ισχυρότεροι.

Ανιδιοτελής συνείδηση: Η φύση διδάσκει την Ενότητα, και  προτρέπει τους ανθρώπους να ενωθούν έτσι ώστε να ευημερήσουν όλοι.

Εγωιστική συνείδηση: Όλα κρίνονται με γνώμονα το προσωπικό συμφέρον ή την προσωπική ζημιά.

Ανιδιοτελής συνείδηση: Το προσωπικό συμφέρον συνδυάζεται με το κοινό συμφέρον. Η ζημιά του ενός είναι ζημιά όλων.

 

Εγωιστική συνείδηση: Η ευτυχία σχετίζεται με την συσσώρευση πλούτου, αποκτημάτων, την δύναμη επάνω στου άλλους και την δόξα.

Ανιδιοτελής συνείδηση: Η ευτυχία σχετίζεται με την αγάπη, με το να μοιράζεσαι την δύναμη και τα αγαθά με τους μη έχοντες, την ηρεμία ενός ικανοποιημένου πνεύματος.

 

Εγωιστική συνείδηση: Βοηθάμε μόνο όταν περιμένουμε κάτι σε αντάλλαγμα ή λόγω υποχρέωσης, ή για να κάνουμε επίδειξη δύναμης.

Ανιδιοτελής συνείδηση: Βοηθάμε από συμπόνια, βλέπουμε στον συνάνθρωπο τον εαυτό μας.

 

Ο πολιτικός  «μέσα μου»