Ας εξετάσουμε το ρυθμό μεταβολισμού που διαθέτει κάθε έμβιο ον στον πλανήτη.

 

Όταν ένας οργανισμός διπλασιάζει το μέγεθος του απο τα 10κιλά στα 20κιλά, αυτό δε πάει να πει πως χρειάζεται και διπλάσια τροφή .... αλλά ισχύει ένας μυστήριος ως προς την καθολικότητατου,  νόμος οικονομίας κι έτσι ο οργανισμός χρειάζεται μόλις μία αύξηση της τάξεως του 75% στη τροφή του για να διατηρηθεί.

 

Η θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου δίνει τεράστιο βάρος στην ιστορία ενός οργανισμού. Υπάρχει ο περιβαλλοντικός παράγοντας για κάθε οργανισμό.

 

Κάθε κύτταρο, κάθε οργανισμού είναι μοναδικό και κουβαλάει τη δικη του γενετική ιστορία, τους δικούς του μηχανισμούς , τις δικές του στρατηγικές επιβίωσης. 

 

¨Ετσι αν σχεδιάσουμε το μεταβολικό ρυθμό στον άξονα X και το μέγεθος του εκάστοτε ζώου στον άξονα Ψ εξαιτίας της εκπληκτικής διαφορετικοτητας των ζωικών ειδών , της ιστορίας τους και της διαφορετικής γεωγραφίας όπου αναπτύχθηκαν, θα περιμένε κανεις να δει επανω στο σχεδιάγραμμα παντού ακανόνιστες τελείες.

 

Η διαδικασία του μεταβολισμού είναι άλλωστε μία από τις περιπλοκότερες φυσικές διαδικασίες στο σύμπαν. 

 

Παρόλα αυτά φαίνεται να διέπεται απο μια συγκεκριμένη μαθηματική ακολουθία της τάξης του 75% .

 

 Παρά το γεγονός ότι οι φάλαινες έχουν αναπτυχθεί για εκατομμύρια χρόνια στον ωκεανό, η καμηλοπάρδαλη διαθέτει εναν λαιμό 2.5 μέτρων, ο ελέφαντας έχει προβοσκίδα, εμείς περπατάμε στα δύο πόδια, το ποντίκι ζυγίζει 2 κιλά, όλα αυτά τα διαφορετικά θηλαστικά -κι εμας συμπεριλαμβανομένων- διαθέτουν τον ίδιο ρυθμό μεταβολισμού.

 

Έτσι λοιπόν όταν το βάρος ενός θηλαστικού διπλασιαστεί , δε διπλασιάζεται και ο μεταβολικός ρυθμός του  αλλα αυξάνεται σταθερά κατα 75%, υπακούοντας σε έναν ευρύτερο νόμο κλιμάκωσης..

 

Еκπληκτικά συμπεράσματα 

Τώρα εαν  κοιτάξουμε σε οποιαδήποτε σταθερά φυσιολογίας όπως ο ρυθμός συγκέντρωσης του οξυγόνου στους πνεύμονες, το μήκος της αορτής ή έαν κοιτάξουμε σε οποιδήποτε χρονικό όριο του οργανισμού όπως πόσο θα ζήσει , ποσο χρόνο θέλει για να ενηλικιωθεί, ποιος είναι ο ρυθμός ανάπτυξης του, ΟΛΑ κλιμακώνονται με τον ιδιο τρόπο.

 

Κι αν έλεγα πως ο ίδιος νόμος κλιμάκωσης ισχύει και για άψυχες οντότητες όπως οι εταιρίες ή οι πόλεις...

 

 Είναι δυνατόν μη έμψυψα ανθρώπινα δημιουργήματα να υπακούν σε βιολογικούς νόμους κλιμάκωσης;  

 

Όπως είναι αναμενόμενο θα περίμενε κανείς σε  ανθρώπινα δημιουργήματα όπως είναι οι πόλεις , τα πράγματα να είναι πιο χαοτικά. Δηλαδή όταν ο πληθυσμός μίας πόλης διπλασιάζεται , ο αριθμός των βενζινάδικων της πόλης διπλασιάζεται κι αυτός. Η να πηγαίνει δυόμιση φορές πάνω ή 2.8 ή να τριπλασιάζεται.. Σωστά ;

 

Λάθος

 

Συγκεκριμένα τα βενζινάδικα των πόλεων υπακούν στην ίδια σκάλα οικονομίας όπως ο μεταβολισμός των ζώων. Όταν ο πληθυσμός μίας πόλης διπλασιάζεται τα βενζινάδικα αυξάνονται κατά 0.75% υπακούοντας στη κλίμακα οικονομίας που έχει θεσπίσει ... στις τελίτσες βάλτε το παράγοντα-κλειδί που θεωρείτε υπεύθυνο.

 

Έτσι λοιπόν όταν το μέγεθος μίας πόλης αυξάνεται οι ερευνητές μπορούν να προβλέψουν με ευκολία τον αριθμό των καλωδίων του ηλεκτρικού ρεύματος, τους καινούριους δρόμους , τον αριθμό των βενζινάδικων κ.ο.κ. και αυτό διότι έχουμε να κάνουμε με μία βιολογική οντότητα η οποία διαθέτει το δικό της μεταβολικό ρυθμό και τα δικά της συστήματα αυτο-οργάνωσης.  

 

Δυστυχώς δεν έχω εντοπίσει άρθρα για αυτό το εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα στα ελληνικά , όποιος ενδιαφέρεται περαιτέρω μπορεί να κοιτάξει εδώ.

 

O κοσμικός παλμός

 

O βραβευμένος με νόμπελ φυσικός Paul Dirac είχε γράψει το 1938 πως οι συμπτώσεις που συναντούμε στο σύμπαν φαίνεται να έχουν να κάνουν με κάποια μορφή βαθιάς διασύνδεσης της πραγματικότητας. Μάλιστα οι συμπτώσεις είναι τόσο διαδεδομένες που κάποιος θα μπορούσε να πάει μακρύτερα και να πει πως κάτι πολύ περίεργο πραγματικά συμβαίνει. Πως είμαστε αντιμέτωποι με κάποιου είδους κοσμική συνωμοσία.

 

Κυτταρικοί βιορυθμοι μεσα σε οργανικούς βιορυθμους μεσα σε συναισθηματικους βιορυθμους μέσα σε εγκεφαλικούς βιορυθμούς μεσα σε ζωικους βιορυθμους μεσα σε πλανητικους βιορυθμους μεσα σε ηλιακους βιορυθμους

 

Τα πάντα συνδέονται και αναμειγνύονται μεταξύ τους συνυφασμένα σε ενα απεραντο κοσμικο φρακταλ. Η ζωή κατα αστείο τρόπο είναι σίγουρα πενταδιάστατη. Τρείς διαστάσεις του χώρου , μία χρονική , και μια άλλη αδιόρατη αλλά εξίσου κρίσιμη , η φρακταλική.

Η Γη , ο ήλιος ( η περιοδικοτητα 11 χρόνων των ηλιακών κηλίδων ), διαθέτουν τους δικούς τους κοσμικούς παλμούς.

 

Πιο συγκεκριμένα ο άξονας περιστροφής της Γης διαγράφει ένα νοητό κύκλο . Όσο κινείται η γη μέσα στο σύμπαν ο άξονας της μετατοπίζεται διαρκώς και διαγράφει ένα κώνο ανοίγματος 23 27', η κορυφή του οποίου βρίσκεται στο κέντρο της Γης. Για την ακρίβεια υπάχουν δύο κώνοι , ένας στο βόρειο και ένας στο νότιο ημισφαίριο. Για να συμπληρωθεί ένας τέτοιος κύκλος απατούνται περίπου 26 000 χρόνια.

 

Αποτέλεσμα αυτής της κίνησης που ονομάζεται μετάπτωση των ισημεριων ειναι να αλλάζει διαρκως θέση ο ισημερινός της γης. Αν αποτυπώσουμε την κίνηση αυτή στη διάρκεια των αμέτρητων αιώνων που χρειάζονται για να ολοκληρωθεί ο κύκλος της μετάπτωσης των ισημεριών , θα πάρουμε ένα σχήμα σαν συνεστραμένη ανεμόσκαλα. Το βασικό μοτίβο δηλαδή της ζωής , το DNA.

 

Έπίσης αυτό το βιο-τεχνολογικό μόριο παρουσιάζει κάποιες ανεξήγητες ανωμαλίες κάθε 23 άνγκστρεμ

Ο ρυθμός μεταβολισμού και ο κοσμικός παλμός

H κλιμακωτή περιστροφή γαλαξία , τυφώνα και μορίου άνθρακα

Μοιραστείτε το άρθρο !

Επιστροφή 

Υπάρχει ένας μαθηματικός ρυθμός ο οποίος διακατέχει τη βιολογία των έμβιων όντοτήτων απο τις τάξεις του μικρόκοσμου μέχρι του αυτές του μακρόκοσμου. Απο που προέρχεται αυτή η μαθηματική αναλογία και τι μπορεί να σημαίνει για τη φύση της βιολογίας...